Thursday, September 20, 2007

శ్రీశ్రీ అనంతం లో ఓ పేజి

ఓ చెరిగిపోయిన అక్షరాల్లారా! కరిగిపోయిన క్షణాలారా! ప్రవహించండి నా కలం లో సీరాలాగా!

సరే మరణించాను, నాకు 1990 లో చనిపోవాలని ఉంది. బహుస విమానప్రమాదమం లొనో, లేదా జలగండం వల్ల? అదీ ఇదీ కాకపోతే నేలమేదనే కాలధర్మం.

నా శవం చుట్టూ చాల మంది కూర్చోని ఏడుస్తున్నారు.ఎందుకు ఏడుస్తున్నారు, ఇప్పుడు ఎమైంది అని నేను ఎన్నిసార్లు అరిచినా ఎవ్వరికి వినపడదు.అనంతర కార్యక్రమం గుర్చి ఆలొచించమన్నరు ఎవరో! దహన సంస్కారం ఎజెండాలోకి వచ్చింది.అదే వీల్లేదన్నాన్నేను. మతానికి సంబందించిన ఏ విధమైన కర్మకాండకీ నా కళేబరాన్ని అంకితం చెయ్యడం అనే పనికి నేను సుతరామా అంగీకరించను. After all it is my corpse, isn't ? or is it ?

చుట్టూమూగిన వాళ్ళలో ఎవరికో నేనోకసారి రాసిన మరణశాశనం గుర్తుకు వచ్చింది. అందులో నేను - నేను చనిపోయాక జరగవలసిన మొట్టమోదటి పని నా శవాన్ని విశాఖపట్టణం లోని కింగ్ జార్జె ఆసుపత్రికి అప్పగించటం - అని రాశాను.

ఏడ్చి ఏడ్చి ఆగిపోయిన వళ్ళు ఆగిపోయినా, ఏడుస్తున్న వాళ్ళు ఏడుస్తునే ఉన్నారు, ఏడవండి నాకు అభ్యంతరం లేదు.

పత్రికల వాళ్ళు కావలిసినంత కూపీ. ఏమిటేమిటో రాసేస్తున్నారు. రాసుకోండి నాకు అభ్యంతరం లేదు.

విరసం వాళ్ళు నన్నూరేగిస్తామన్నారు. నా అభ్యంతరం లేదు, నా శ్వం మీద ఎర్ర జండా కప్పటం మాత్రం మరచిపొవద్దని మరీ మరీ అభ్యర్థించాను.

నా కొడుకే వచ్చి తన చేతుల్తో నా తలకి కొరివి పెడతానన్నాడు. ఇది వాడికి పుట్టిన బుద్దికాదనుకుంటాను. ఎవరో చెప్పించిన ట్యూషం అయినా అదే వీల్లేదంటాన్నేను
- శ్రీశ్రీ

1 comment :

  1. ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు చదివాను 'అనంతం'. గుర్తు లేదు... మళ్ళీ చదవలేదు. 'అనంతం' అంటే...ఆయన రచనల సంకలనం కదా...

    ReplyDelete